Gratis Gezeik (3)

[UPdate: De aanvraag is afgewezen. Binnen 1 dag. Waardoor ik de bevestiging én de afwijzing tegelijkertijd per post ontving. De reden: omdat ik geen begeleiding naar werk krijg van de gemeente.]
Omdat het één van de redenen was voor mij om dit GT project te beginnen, houd ik jullie hier ook op de hoogte van de/mijn laatste werk/inkomen perikelen. Gratis Gezeik dus, kort gezegd.

Wat er aan voorafging: in oktober 2017 werd ik heel erg ziek tijdens het werk, mijn contract was al aflopende door klotegedoe aldaar, en dus ging ik eind 2017 ziek uit dienst. Tot oktober 2019 ontving ik daardoor Ziektewetuitkering, dat was op het einde 70% van het loon dat ik daarvóór verdiende. Dat was prima te doen, want ik verdiende iets minder dan modaal. Nog niet heel lang, want ik werkte daar nog maar krap 1,5 jaar. Daarvoor al jaren gedoe met werk en inkomen, in- bij- tussen- onder- en uitkeringen.
De schrik sloeg mij in 2019 dan ook wel om het hart, toen ik merkte dat de WIA iets anders in elkaar stak. Omdat UWV &co vinden dat gedeeltelijk arbeidsongeschikten niet genoeg hun best doen om aan werk te komen, vonden ze het een goed plan om deze mensen financieel te prikkelen. Oftewel: de arbeidskorting werd er o.a. van afgehaald, zodat je netto minder had, maar bruto veel meer, zodat je ook nog eens gezeik met je toeslagen kreeg.
Daar is echt goed over nagedacht, want het werkt prima: bergen stress erbij, omdat je dan ook nog eens schulden bij de Belastingdienst krijgt.
Gelukkig kreeg ik een klein arbeidsongeschiktheidspensioentje erbij, waardoor ik nog enigszins kon rondkomen.

Dit was echter slechts het voorportaal van komende financiële kwellingen. Kort geleden ontving ik de brief waarin staat hoe het vanaf komende oktober met mij verder moet. Zonder dat er ook maar 1 iemand iets aan mij gevraagd heeft, ik heb ook niets moeten invullen of wat dan ook, kreeg ik te horen dat ik een vervolguitkering krijg.
Hoera! zou je denken.
Maar niet te vroeg gejuicht. Deze uitkering bedraagt 50% van het minimumloon. Bruto is dat zo’n € 860 per maand.
Daarbovenop komt dan het kleine pensioentje, en samen wordt dat dan aangevuld tot het sociale minimum, dat is dus zoweinig als de bijstand.

Zoals iedereen toch wel zou moeten weten, is daar eigenlijk niet gewoon van te leven. En al helemaal niet als je nog de BD moet terugbetalen.
Dus mijn stemming is momenteel vrijwel dagelijks ver beneden het sociale minimum. Ik heb weer slapeloze nachten. En ben alweer een lijstje aan het maken met de dingen die ik kan verkopen, zodat ik dan toch die BD kan afbetalen zonder nog méér gezeik.

Inmiddels heb ik dan toch maar, heel bozig typend, een aanvraag ingediend voor die banenafspraakindicatiedinges. Ook wel heel bizar: moet je een vragenlijst invullen, en evt. informatie aanleveren, DIE ZE AL IN 2018 al van me kregen.
What’s de fokking point van dit alles?
Ik krijg hier niet echt meer energie van of zo. Integendeel. En ik heb al niet meer zo veel in mijn accu’tje.
(Q: O Hannah, is dát wat je altijd in je rugtasje hebt zitten, een accu’tje?!?
A: Neen, dat zijn de stapels GT’s die naar jullie uitzwermen willen.)
Verwacht dus komende tijd veel boze tekeningen. Klagen mag, maar doe dat dan lekker bij het Gruweevee.